Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2009

Ζωή ή παραμύθι ;

Απόψε θέλω να αφήσω ένα δάκρυ
να κυλά στην ζωή
να την χαράζει βαθιά
να δίνει πνοή

Απόψε θέλω να αφήσω ένα δάκρυ
να μουσκέψει την γη
να ριζώσει να ανθίσει
να βρει την πηγή

Απόψε θέλω να αφήσω ένα δάκρυ
να βρει μια ψυχή
να της δώσει αλμύρα
και λάμψη πολύ

Απόψε θελω να αφήσω ένα δάκρυ
να πετρώσει στην γη
αγέρας να γίνει
μαζί σου να ζει.

μαύρισαν τα σύννεφα
βρέχει πολύ
το δάκρυ δεν βγαίνει
γιατί λείπεις εσύ

Τετάρτη, Ιουλίου 29, 2009

Βραδυνή καλημέρα.

Ε λοιπόν αυτό που μου συμβαίνει ειναι πλέον άνευ προηγουμένου. Κοντεύει να γίνει μόνιμη κατάσταση. Και μιλάω για την μεταμεσονύχτια αγρυπνία μου.
Πέφτω λοιπόν στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ και χωρίς καλά-καλά να προλάβω να κλείσω τα μάτια μου πετάγομαι πάνω λες και έχει ξημερώσει. Και αντε προχθές υπήρχε αιτία. Το κόλλημα της λέξης που αναφέρεται σε κανα δυό τρία ποστάκια πριν. Σήμερα όμως; Τίποτα. Ούτε αιτία, ούτε αφορμή. Το μοναδικό κακό που έκανα είναι ο μεσημεριανός μου ύπνος. Και μην φανταστείται τίποτα σημαντικό. Μία άντε δύο ωρίτσες με το ζόρι. Σκάρτες που λένε. Όσο για το βράδυ; Και εκεί μια χαρά πήγαιναν όλα. Κατά τις 11 είχα νιώσει ήδη τα ματάκια μου να βαραίνουν. Σκέφτηκα λοιπόν να μια καλή ευκαιρία για παραπάνω ύπνο και ξεκούραση. Γρήγορα γρήγορα στο κρεβατάκι μου και ο ανεμιστήρας να με φυσάει για να υπάρχει και δροσιά. Γύρισα απο την μία. Γύρισα απο την άλλη. Τίποτα. Τα μάτια κλειστά και το μυαλό στο φουλ τις μηχανές. Σκέφτομαι τι καλύτερο να το κουράσω λιγάκι με λίγο διάβσσμα. Έτσι λοιπόν ανοίγω πάλι τα φώτα και αρχίζω το διάβασμα. Το έπιασα όμως αδιάβαστο. Εγώ διάβαζα και αυτό πήγαινε βόλτες. Πότε την θάλασσα σκεφτότανε πότε το βουνό. Δεν γινότανε τίποτε. Και συν σε όλα αυτά; Τα μάτια. Τα κακόμοιρα είχαν βαρύνει τα βλέφαρα για τα καλά. Σκέφτομαι. Το μυαλό δεν κατάφερα να το κουράσω ευκαιρία τουλάχιστον να ξεκουράσω τα μάτια. Κλείνω βιβλίο και φώτα και ξαναεπιχειρώ να κοιμηθώ. Μάταιο. Το άτιμο το έχει βάλει πείσμα. Δεν θέλει με τίποτα να συνεργαστεί. Ενώ παίρνει απο παντού τα ερεθίσματα της νύχτας κάνει λες και έχει ξημερώσει απο τώρα. Αρνείται να υπακούσει και ταλαιπωρεί όλα τα υπόλοιπα όργανα. Μάλιστα έπεισε και τα μάτια ότι ξημέρωσε και στέκουν και αυτά σαν χαζά, ορθάνοιχτα. Βρε μανία απόψε. Τι τα έπιασε δεν καταλαβαίνω. Και όσο σκέφτομαι οτι αύριο στις 7:30 θα πρέπει να είμαι στην δουλειά κατάφερα να φέρω και μουσαφίρη. Το άγχος αρχίζει και με κυριεύει.
Δυστυχώς όμως δεν γίνεται τίποτα. Έγραψα και ένα σωρό πράγματα εδώ και αυτά τίποτα. Το παίρνω απόφαση λοιπόν. Για να τους την σπάσω θα μείνω ξάγρυπνος ώς το πρωί και αντε να δω πως θα τα βγάλουν πέρα αύριο.

Τρίτη, Ιουλίου 28, 2009

Ριμάδα ψυχή

Αφήνω το νερό να κυλά πάνω μου

όπως κυλά η σκέψη σου στην ψυχή μου

Κρύο νερό να παγώνει το σώμα

να παγώνει τον χρόνο

να σταματά τις θύμησες

που τρέχουν στα όνειρα μου

Μια θάλασσα τα μάτια σου

που γλυκοφέγγει του δειλινού το χάδι

Έρημη άφησες την ψυχή μου

σαν την δαιμονισμένη να γυρνά

στου κόσμου τα χαλάσματα

Στον στεναγμό από το δάκρυ

κρεμάστηκαν τα όνειρα μου

Τα 'δε ο ήλιος μόνα τους

και στο ταξίδι τα έβαλε

στο άγνωστο να πάνε.

Δευτέρα, Ιουλίου 27, 2009

Ψυχανάλυση κατεπειγόντως.


Ορίστε δεν πρόλαβε να στεγνωσει το "μελάνι" που έλεγα οτι θελω να ειναι χαρούμενη η εβδομάδα μου (σε απαντηση μου σε σχόλιο της Κοραλλένιας) και ήρθαν τα πρώτα σύννεφα.
Έκανα πάλι την μαλακία μου και κατάφερα να πληγώσω ανθρώπους που πιστεύω πως με αγαπούνε ή τέλος πάντων ανθρώπους που μου δείχνουν την συμπάθεια τους.
Μου φαίνεται πως χρειάζομαι ψυχανάλυση. Δεν μπορώ να εξηγήσω ώρες ώρες την συμπαριφορά μου. Κάνω κάποιες εντελλώς αψυχολόγητες ενέργειες και καταφέρνω να στεναχωρώ του ανθρώπους γύρω μου. Και το θέμα είναι οτι οι προθέσεις μου μόνο τέτοιες δεν ειναι. Δηλαδή δεν το κανω για να τους στεναχωρήσω, να τους πληγώσω, να τους αμφισβητήσω ή να τους κάνω να αισθανθούν άβολα. Το εναντίον. Απο το ενδιαφέρον μου και την αγάπη μου για αυτούς, μπορεί να πώ ή να κάνω μια ενέργεια χωρίς να σκέφτομαι το πως θα το εισπράξει ο άλλος. Και όταν διαπιστώνω οτι αυτό στεναχώρησε τον άλλον, σκάω.
Ετσι λοιπόν και σήμερα την έκανα την μαμακία μου. Ενώ ότι έκανα, το έκανα απο την αγάπη μου και τον θαυμασμό μου για ένα πρόσωπο που αγαπώ , εκτιμώ και σέβομαι, τελικά κατόπιν ώριμης σκέψης (ανάθεμα την δεν μπορεί να έρχεται νωρίτερα??? ) κατάλαβα οτι τελικά δεν βγήκε έτσι σε αυτόν. Είμαι να σκάσω τώρα. Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς γιατί μου συμβαίνει αυτό?? Είμαι αυτοκαταστροφικός?? Γεννήθηκα για να στεναχωρώ τους γύρω μου??Ή τόσο απερίσκεπτος και εγωιστής που δεν βλέπει πέρα απο την μύτη του??
Τίποτα! Χρειάζομαι ψυχανάλυση κατεπειγόντως.


Κυριακή, Ιουλίου 26, 2009

Μεταμεσονύκτια γραμματική

Κοίτα να δεις τώρα τι έπαθα. Τρεις η ώρα την νύχτα και μου κόλλησε μια λέξη που δεν λέει να φύγει. Με παιδεύει κοντά δύο ώρες τώρα. Δεν αντέχω λοιπόν και κάθομαι και την γράφω εδώ μπας και την ξορκίσω και ηρεμήσω.
Ενθουσιασμός και τα παράγωγα του.
Επειδή όμως δεν την ξέρω τόσο καλά απο γραμματικής άποψης και συγχρόνως λέω να κάνω και μια άσκηση θάρρους (και μην ρωτήσει κανείς γιατί χρειάζεσαι το θάρρος - η απάντηση είναι προφανής και δίνεται απο το ότι όλοι έχουμε ανάγκη λίγο θάρρος παραπάνω) όπως έλεγε και ο Λαζόπουλος σαν ενας μικρός μήτσος, έχουμε και λέμε:

1) ενθουσιάζω, ρήμα - εμπνέω ενθουσιασμό σε κάποιον ~ το πλήθος// τον ενθουσιάζει αυτή η ιδέα Ετυμολογικά προέρχεται απο το αρχαίο επίθετο ένθους/ένθεος, το οποίο αναφερόταν σε αυτόν που "διακατέχεται απο θεϊκή έκσταση"
2)ενθουσιασμός, ουσιαστικό -το να αισθάνεται και να εκδηλώνει κανείς έντονα ευχάριστα συναισθήματα ~ το πλήθος παλλόταν απο ενθουσιασμό ή έγινε δεκτός με ενθουσιασμό
3) ενθουσιαστικός, επίθετο-αυτός που δημιουργεί ενθουσιασμό
4)ενθουσιώδης, επίθετο-γεμάτος ενθουσιασμό π.χ ενθουσιώδης υποδοχή ή που ενεργεί με ενθουσιασμό π.χ ενθουσιώδης υποστηρικτής μιας θεωρίας

Η ερμηνείες αυτές βρέθηκαν στο εξάτομο λεξικό του Μπαμπινιώτη με τίτλο Λεξικό για το σχολείο και το γραφείο.

Τελικά είναι στιγμές που απορώ με τον εαυτό μου πως καταφέρνει και έχει κάτι παράξενα κολλήματα τις πιο ακατάλληλες ώρες.

Παρασκευή, Ιουλίου 24, 2009

Ουζάκι στο μπαλκόνι

Σήμερα η μέρα είχε απ' όλα. Το πρωί δουλειά, ευτυχώς όχι με ιδιαίτερο φόρτο. Απο το μεσημέρι και μετά όμως εκτυλίχθηκε πιό φορτωμένη. Έτσι λοιπόν μετά και το μεσημεριανό φαγητό και καθώς ο ύπνος δεν ερχόταν αποφάσισα οτι έπρεπε να τελειώσω το συμμάζεμα της υπόλοιπης αποθήκης που έμεινε απο τα χτες. Βάλθηκα λοιπόν να την τελειώσω οπωσδήποτε. Το είχα αποφασίσει πως αν δεν τελείωνε δεν θα σταματούσα. Και επειδή ως γνωστόν είμαι μεγάλος πεισματάρης το θαύμα έγινε. Η αποθήκη γύρω στις 9 το βράδυ είχε μαζευτεί. Θαύμα θαύμα αναφώνησσα και καμάρωνα σαν γύφτικο σκερπάνι όπως λένε στον τόπο μου. Το τι πέταξα δεν λέγεται. Περίπου δέκα μεγάλες σακκούλες πράγματα που έμεναν εκεί ως ανάμνηση διαφόρων γεγονότων. Όμως είπαμε. Καιρός για αλλαγές. Μεγάλη διάθεση να αλλάξω πολλά. (ελπίζω να μου βγει σε καλό).
Και μετά το καμάρι σκέφτηκα να κάνω κάτι ακόμα πιο πρακτικό και καλό. Γιορτή αναφώνησσα. Ευκαιρία για γιορτή. Ευκαιρία για λίγο ποτό να ηρεμήσω και να με ξεκουράση. Βλέπεις μετά την δουλειά ένα με δύο ποτηράκια ουζάκι το μόνο που θα καταφέρουν είναι να σε ξεκουράσουν και να διώξουν την κούραση και το στρές. Αυτό λοιπόν και έκανα. Μπορεί η γιορτή να χρειάζεται τουλάχιστον άλλον ένα για να είναι πετυχημένη, αλλά και έτσι, παρέα με την μοναξιά μου, η γιορτή πέτυχε. Όσο για τα απαραίτητα; Ε! δεν θέλει και πολλά. Μια κονσέρβα, μια ντοματούλα, λίγο τυράκι και το ουζάκι με πάγο και παγωμένο νερό. Λίγη καλή μουσική και όλα είναι έτοιμα. Σε δέκα λεπτά όλα τα είχα σερβίρει στα πιάτα τους και καθισμένος στην καρέκλα να τα απολαύσω. Ευτυχώς ο αγαπημένος σταθμός (Ερωτικός Fm απο την Θεσ/νίκη) είχε πολύ καλές επιλογές όπως πάντα. Και ο τόπος της απόλαυσης ; Τι καλύτερο απο το μπαλκονάκι μου. Αυτοσερβιρίστηκα και άρχισα να πίνω. Αν είχε και λίγη παραπάνω δροσιά θα ήμουν ακόμα εκεί. Δυστυχώς όμως μάλλον πέτυχα την πιο ζεστή βραδιά του καλοκαιριού. Έτσι λοιπόν τα μάζεψα γρήγορα και ναμαι εδώ να σας μιλώ.
Και για του λόγου το αληθές τράβηξα και μια φωτογραφία με τους μεζέδες μου, έτσι για να παίρνετε ιδέες και σαν κέρασμα για ένα μεζεδάκι στα γρήγορα, έστω και εικονικά.
:)


Παρακάτω και ένα βιντεάκι με ένα απο τα τραγούδια που έπαιζαν.

Τρίτη, Ιουλίου 21, 2009

Το καρπούζι



Η ώρα ενδείκνυται για καρπούζι. Παγωμένο όπως είναι από το ψυγείο θα είναι ότι πρέπει. Κάθε καλοκαίρι το καρπούζι γίνεται το πρώτο φρούτο σε κατανάλωση. Ναι αλλά άραγε κάνει καλό ή μόνο σε φουσκώνει και τίποτα παραπάνω;

Για να δούμε λοιπόν μερικά στοιχεία για αυτό το προσφιλές φρούτο:

  1. Αρχικά πρέπει να αναφέρουμε ότι το καρπούζι υπάρχει σε ιστορικές αναφορές από το 2.500 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το κατανάλωναν ως φρούτο αλλά παράλληλα το μετέφεραν μαζί τους σαν μια επιπρόσθετη αποθήκη νερού.
  2. Οι σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι το καρπούζι είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, Β6, C, λυκοπένιο, κάλιο και φυτικές ίνες.
  3. Η περιεκτικότητα του σε ζάχαρο και θερμίδες είναι χαμηλή ενώ δεν περιέχει καθόλου λίπη ή χοληστερόλη.
  4. Τα χαρακτηριστικά αυτά του καρπουζιού το καθιστούν ιδιαίτερα ωφέλιμο για την υγεία.
  5. Καλό θα είναι να τρώγεται ώριμο, διαφορετικά παρέχει ελάχιστα από τα παραπάνω διατροφικά στοιχεία
  6. Το καρπούζι είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίνη C, βητα-καροτίνη αλλά και βιοτίνη, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου.
  7. Συνάμα, αποτελεί πλούσια πηγή citrolline, ενός αμινοξέος, το οποίο μπορεί να μεταβολιστεί σε αργινίνη, βασικό αμινοξύ για τον άνθρωπο, καθώς αποτελεί το αζωτούχο υπόστρωμα που χρησιμοποιείται στη σύνθεση του νιτρικού οξειδίου, διαδραματίζοντας ουσιαστικό ρόλο στις καρδιαγγειακές και ανοσολογικές λειτουργίες. Τελευταία, μάλιστα, έρευνα έδειξε ότι η συγκέντρωση αργινίνης στο πλάσμα μπορεί να αυξηθεί μέσω της εισαγωγής citrulline από την κατανάλωση καρπουζιού
  8. περιέχει βιταμίνη Α, η οποία είναι σημαντική για καλύτερη όραση και αποτελεσματικότερη άμυνα σε μολύνσεις καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού.
  9. Όσον αφορά τη βιταμίνη C , περιέχεται σε υψηλά ποσοστά βοηθώντας και αυτή με τη σειρά της το αμυντικό σύστημα του οργανισμού ενάντια στις μολύνσεις, προστατεύοντας παράλληλα από το οξειδωτικό στρες και τα προϊόντα του μεταβολισμού που επιταχύνουν τη διαδικασία της γήρανσης.
  10. Περιέχει ακόμη βιταμίνηB6, η οποία συμβάλλει στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου καθώς συντελεί στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία.
  11. Πλούσιο, συν τοις άλλοις, σε κάλιο, συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης, διαθέτοντας συνάμα διουρητική δράση. Επιπρόσθετα, είναι μια πολύ καλή πηγή φυτικών ινών οι οποίες βοηθούν την κινητικότητα του εντέρου, δρουν εναντίον της δυσκοιλιότητας, ενώ συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου, κυρίως του ορθού.
  12. Τέλος, περιέχει μια ουσία –το λυκοπένιο - η οποία θεωρείται ότι έχει αντικαρκινική δράση και έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές τα τελευταία έτη. Το λυκοπένιο έχει και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ενώ είναι βιολογικά περισσότερο ενεργό και διαθέσιμο για τον οργανισμό μας σε σύγκριση με εκείνο που περιέχεται στη ντομάτα (το πιο γνωστό εκπρόσωπο του λυκοπενίου).
  13. Οι σπόροι του καρπουζιού περιέχουν την ουσία cucurbocitrin η οποία βοηθά στη μείωση της πίεσης και βελτιώνει τη νεφρική λειτουργία.
  14. Η περιεκτικότητα του καρπουζιού σε ζάχαρο, ανέρχεται στο 5%. Ο λόγος για τον οποίο το καρπούζι έχει πιο γλυκιά γεύση, οφείλεται στο γεγονός ότι το ζάχαρο είναι η κυριότερη ουσία που του δίνει τη γεύση του.
  15. Δύο φλιτζάνια καρπούζι, έχουν μόνο 80 θερμίδες και δεν έχουν καθόλου λίπος ή χοληστερόλη.
  16. Επομένως το καρπούζι είναι μια αξιοσημείωτη πηγή ωφέλιμων και θρεπτικών ουσιών με σημαντικές προστατευτικές και ευεργετικές δράσεις για την υγεία μας και όχι μόνο. Στην αρχαιότητα είχε και καλλυντικές ιδιότητες, τις οποίες χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα με τις μάσκες προσώπου που γίνονται με φλούδες καρπουζιού.


Και για τέλος, ψάχνοντας να βρω τις πληροφορίες αυτές έπεσα και σε συνταγή για γλυκό. Επειδή όμως είναι μεγάλη για να την βάλω εδώ σας βάζω την διεύθυνση για όποιον θελήσει να την γευτεί. Το γλυκό γίνεται με την φλούδα του καρπουζιού. http://www.netlife.gr/2006/08/17/89

Δευτέρα, Ιουλίου 20, 2009

Εκδρομή


Έχω λίγη ώρα που επέστρεψα απο ολιγοήμερη εκδρομή στο όμορφο Αίγιο. Μετά απο πολύωρη οδήγηση να και λίγος χρόνος για ξεκούραση. Αυτήν την φορά δεν έκανα το λάθος να μην τραβήξω ούτε μια φωτογραφία. Καλά βέβαια μην φαντάζεσται οτι ήμουν με την φωτογραφική στο χέρι. Τέλος πάντων όπως και να έχει υπάρχουν μερικές που θα τις δείτε.
Πάντως κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί έχω μια αίσθηση οτι βρίσκομαι σε άλλη χώρα. Νομίζω οτι η διαφορά κουλτούρας με την πόλη που μένω είναι μεγάλη. Βέβαια δεν είναι η συγκεκριμένη πόλη που με οδηγεί σε αυτήν την σκέψη αλλά γενικά και κάθε άλλη παραθαλάσσια πόλη. Εκεί όλος ο κόσμος το καθημερινό κολύμπι δεν το χάνει με τίποτα. Μα αέρα έχει μα ήλιο καυτό είναι μόνιμα στην παραλία να κάνει ηλιοθεραπεία και να κολυμπά μόλις πολυζεσταθεί. Αντίθετα με μένα που την πολύ ζέστη δεν την αντέχω. Προτιμώ να πάρω αγκαλιά το κλιματιστικό παρά να ξεροψήνομαι στον καυτό ήλιο. Έτσι λοιπόν περιορίστηκα στο ένα μπάνιο αλλά σε αρκετές βραδινές βόλτες στην παραλία.
Όμορφα ήταν αλλά σύντομο. Κάνω όμως υπομονή για τον Αύγουστο που θα είναι και το κυρίως πιάτο των διακοπών μου.
Ορίστε μερικές φωτογραφίες της πόλης του Αιγίου όπως φαίνονται απο το φέρρυμποτ την ώρα που πλησιάζει στο λιμάνι.






Κυριακή, Ιουλίου 12, 2009

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.

Δεν έχει πολύ ώρα που επέστρεψα σπίτι. Σήμερα ήταν η μέρα του πισωγυρίσματος. (λέξη που οφείλει την ύπαρξη της στον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου). Αποφάσισα να επισκεφτώ μετά απο 5 χρόνια σχεδόν την πόλη που ξεκίνησα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία (με σκωπτικό ύφος η επαγγελματική σταδιοδρομία). Βέβαια δεν έφτασα μέχρι εκεί. Σταμάτησα στο Αμύνταιο και τον Άγιο Παντελεήμονα. Ένα μικρό, σχετικά, παραλίμνιο χωριό με όμορφη θέα στην λίμνη Βεγορίτιδα. Ήταν μια εκδρομή της τελευταίας στιγμής και χωρίς καμιά προετοιμασία. Όλα μου φάνηκαν αλλαγμένα καθώς είχα πέντε χρόνια να επισκεφτώ την περιοχή. Καινούργιοι δρόμοι καινούργια καταστήματα ένα άρωμα εξέλιξης μα στο βάθος όλα τα ίδια έμειναν. Παλιοί γνώριμοι που σε καλοδέχονται και συζητάνε μαζί σου λες και δεν πέρασε μια μέρα απο τότε.
Όμορφη εκδρομή και γεμάτη αναμνήσεις.
Υ.Γ. Την φωτογραφική την είχα μαζί αλλά προσπαθώντας να γεμίσω με θύμησες και αναμνήσεις δεν ασχολήθηκα μαζί της. Ήταν απλά περασμένη στον ώμο μου έτσι απλά για να υπάρχει.Τώρα βέβαια μετανιώνω που δεν έβγαλα έστω και μια για να μπορέσω να δώσω έστω και λίγο απο την ομορφιά της περιοχής.

Τετάρτη, Ιουλίου 08, 2009

loudovikos-to oxi apokoimithike stin agalia tou nai

Δεν χρειάζονται λόγια

Παρασκευή, Ιουλίου 03, 2009

Κρουαζιέρα θα σε πάω …..

Επιστροφή. Το διάλλειμα τελείωσε και όπως σας υποσχέθηκα ήταν ολιγοήμερο. Ίσα ίσα για μερικές ανάσες. Η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι να έχω χάσει ένα κομμάτι του εαυτού μου. Αίσθηση όμως που πρέπει να μείνει μόνο έτσι, και εγώ να κάνω βήματα μπροστά.

Και επειδή είμαστε ήδη σε καλοκαιρινή περίοδο να μια ανάρτηση γεμάτη καλοκαίρι.

Όλα ξεκίνησαν από μια διαφήμιση για διακοπές με σκάφος. Η ιδέα μου φάνηκε πολύ ωραία. Θα ήταν όμορφα να ζήσεις για μια εβδομάδα μέσα σε ένα σκάφος. Άρχισα λοιπόν να ψάχνω για ιστοσελίδες που να αναφέρονται σε διακοπές με σκάφος. Ανακάλυψα ότι τελικά υπάρχουν αρκετές σελίδες στο διαδίκτυο που αναφέρονται είτε σε εταιρείες που οργανώνουν τέτοιες εκδρομές για διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και μικρότερες εταιρείες που ενοικιάζουν το ένα ή δύο σκάφη τους για όποιον γνωρίζει να το «οδηγεί» ή και αν δεν γνωρίζει τους βρίσκουν δικούς τους καπετάνιους. Οι τιμές που συνάντησα ποικίλλουν. Ξεκινούν από 50 ευρώ το άτομο έως και πολλές χιλιάδες ευρώ ανάλογα με το σκάφος. Τα μεγάλα και μηχανοκίνητα σκάφη είναι και τα ακριβότερα. Ενώ τα μικρά ιστιοπλοϊκά που είναι 7-8 χρόνων τα φθηνότερα. Η πληρωμή του καπετάνιου είναι περίπου σταθερή και ανέρχεται στα 120-130 ευρώ και την διατροφή του. Οι δε διαδρομές και η παραλαβή του σκάφους είναι ανάλογα την εταιρεία. Οι μεγάλες εταιρείες έχουν συνήθως σταθερά σημεία που μπορεί κάποιος να παραλάβει το σκάφος ενώ οι μικρότερες μπορούν να στείλουν το σκάφος όπου θελήσεις εσύ.

Το σημαντικό πάντως που πρέπει να προσέξεις είναι η παρέα που θα είσαι. Φαντάσου να βρίσκεσαι σε ένα χώρο λίγων τετραγωνικών και μεγαλύτερης απόστασης του ενός σημείου από το άλλο περίπου 17-20 μέτρων με ένα άνθρωπο που δεν μπορείς να πλησιάσεις. Οι διακοπές σου θα γίνουν αφόρητες και θα ψάχνεις το πότε θα έρθει η ώρα να τελειώσεις τις διακοπές σου. Το ίδιο πάντως ισχύει και με τον καπετάνιο. Θα πρέπει να είναι άτομο που να σου εμπνέει εμπιστοσύνη και να μπορεί να καταλάβει ότι εσύ εκεί πας για να κάνεις διακοπές.

Ελπίζω να σας έδωσα μια όμορφη ιδέα για διακοπές.

Να σημειώσω για όσους είναι κάτω των 30 χρόνων ότι στην ιστοσελίδα της νέας γενιάς βρήκα ένα σύνδεσμο για ιστιοπλοϊκά τριήμερα που κοστίζουν 50 ευρώ και μοιάζουν η καλύτερη λύση για ολιγοήμερες διακοπές με ιστιοπλοϊκό.